Η WEAK SIDE έχει ασχοληθεί φέτος πάρα πολύ με τον Απόλλωνα. Από την 3η αγωνιστική σας λέγαμε για τον κακό σχεδιασμό και πως κάτι πρέπει να αλλάξει (αν όχι όλα), για το γεγονός πως οι ”μελανόλευκοι” διαθέτουν αυτή τη στιγμή το πιο δυσλειτουργικό σύνολο στη Basket League, για τις ευθύνες όλων και – όχι μόνο του Βετούλα – για τον χείριστο σχεδιασμό και για αυτό το έκτρωμα που παρουσιάζουν οι ”Αχαιοί” στο παρκέ. Θα σας τα πούμε άλλη μια φορά χύμα και τσουβαλάτα, μπας και αντιληφθούν μερικοί τι παίζεται στην Περιβόλα και γιατί ο Απόλλωνας οδεύει στα… βράχια χωρίς φρένα, ελπίζοντας πως κάποια στιγμή, κάποιο μαγικό ραβδάκι θα επιστρατευτεί και το έργο θα γυρίσει.
Θέλετε να μιλήσουμε με νούμερα, αποδείξεις και ονόματα ή να σας γράψουμε πάλι ένα… κατεβατό; Θα τα κάνουμε και τα δύο, για να ικανοποιήσουμε όλων των ειδών τους αναγνώστες. Πριν όμως ξεκινήσουμε ακόμα μια ”δακρύβρεχτη” και σκληρή ανάλυση, να σας θυμίσουμε το αυτονόητο… Αν φέτος δεν είχε αλλάξει το format και δεν υπήρχαν Play out, ο Απόλλωνας θα είχε πέσει από χθες, θα είχε καταδικαστεί σε μισό – υποβιβασμό και ακόμα κάποιοι θα… σφύριζαν αδιάφορα. Όχι πως τώρα βλέπω ρεαλιστικό μπασκετικό σενάριο για να σωθούν οι ”μελανόλευκοι”, αλλά – ας πούμε – πως μέχρι τον Μάιο, δεν μπορείς να προδικάσεις την αγωνιστική κατάσταση όλων των ομάδων που παλεύουν για τη σωτηρία. Μιλάμε για την Καρδίτσα, το Λαύριο, άντε και το Μαρούσι, και φυσικά τον Απόλλωνα.
Πηγαίνοντας στο χθεσινό ματς, οι Πατρινοί έπρεπε να κάνουν το εξής πολύ απλό. Να επιστρατεύσουν το ένστικτο της επιβίωσης. Τόσο απλά, τόσα λιτά, τόσο περιεκτικά. Ούτε θα γίνονταν ομαδάρα μέσα σε μια εβδομάδα, ούτε υπήρχε ρεαλιστική πιθανότητα να λυθούν ως δια μαγείας όλα τα προβλήματα. Αλλά αντίπαλος χθες ήταν το Μαρούσι, όχι κάποια ομάδα εκτός συναγωνισμού, η Περιβόλα ”έβραζε” για να σπρώξει τον Απόλλωνα στη νίκη και όλοι περίμεναν μια στοιχειώδη αντίδραση. Μια ομάδα που θα… ζει και πεθαίνει για κάθε μπάλα, για κάθε κατοχή, μια ομάδα που θα… γυαλίζει το μάτι της. Θέλετε να σας πω περιεκτικά τι είδαμε;
1) Τον Μπράουν να παίρνει τα 18 από τα 33 ριμπάουντ των ”μελανόλευκων”. Δεκαοχτώ από τα τριάντα τρία. Σχεδόν το 60% δηλαδή. Από έναν παίκτη που δεν ήταν εξ αρχής στο ρόστερ, αλλά ήρθε ως διορθωτική κίνηση.
2) Τον Ουάσινγκτον να πετυχαίνει 25 πόντους, αλλά στο τέλος της βραδιάς να έχει υποπέσει σε σωρεία λαθών, να έχει χάσει συνολικά 12 σουτ και να παίρνει στο τέλος κάκιστες επιλογές, στο σημείο που η μπάλα ”έκαιγε”.
3) Τον Σταρκς και τον Μουράτο να δίνουν 5 τελικές πάσες, για 10 λάθη. Έξι λάθη ο Σταρκς, άλλα τέσσερα καταγεγραμμένα στη στατιστική ο Μουράτος, με τον Έλληνα γκαρντ ωστόσο, να κατακρεουργεί κάθε έννοια μπασκετικής λογικής στην επίθεση, καταστρέφοντας πολύ περισσότερες επιθέσεις, από όσες καταγράφονται από τη στατιστική υπηρεσία. Επίσης, οι δύο τους μαζί είχαν 2/14 σουτ (1/8 ο Σταρκς και 1/6 ο Μουράτος), ολοκληρώνοντας την… εποποιΐα που χάρισαν μαζί στο χθεσινό παιχνίδι.
4) Τα δύο τεσσάρια του Απόλλωνα, Όσμπορν και Γκιουζέλης πήραν από ένα σουτ. Και μάλιστα ήταν εύστοχο. Ένα ο Γκιουζέλης στα πρώτα λεπτά του ματς και ένα buzzer beater Γ’ Περιόδου ο Όσμπορν, που πέταξε τη μπάλα απλά για να μην του μείνει στα χέρια. Τα δύο σου Power Forward δηλαδή, μένουν στο παρκέ συνολικά 40 λεπτά (24′ ο Γκιουζέλης και 16′ ο Σαλούστρος) και παίρνουν συνολικά από δύο σουτ.
5) 11 ασίστ για 20 λάθη. Νούμερο παιδοεφηβικών και μάλιστα ομάδων χαμηλού επιπέδου των συγκεκριμένων κατηγοριών. Με λίγα λόγια, για κάθε μία ασίστ του Απόλλωνα (1 ασίστ ανά 4 αγωνιστικά λεπτά), ακολουθούσαν 2 λάθη, εκ των οποίων τα περισσότερα κατέληγαν και σε αιφνιδιασμό, αφού το αμυντικό transition ήταν για… κλάματα. Και να σκεφτείτε πως το 18-18 του Αμαρουσίου είναι προβληματικό και θα μπορούσε να είναι αντικείμενο προς συζήτηση, αλλά όταν βλέπεις τις θλιβερές επιδόσεις του Απόλλωνα τι να πεις…
6) Τα 8” του Σταρκς είναι ίσως η… κορυφή του παγόβουνου. Με περίπου ενάμιση λεπτό να απομένει και το σκορ στο 65-68, ο περιφερειακός του Απόλλωνα κατάφερε να ΜΗΝ προλάβει να περάσει το κέντρο σε 8 δευτερόλεπτα, παρότι δεν είχε πίεση. Και δεν βρέθηκε ένας άνθρωπος να του φωνάξει ”ΠΕΡΝΑ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ”, πετώντας έτσι στα σκουπίδια μια από τις πιο κρίσιμες κατοχές του Απόλλωνα. Πώς θα μπορούσε μία ομάδα που παίρνει τόσο οικτρό βαθμό σε θέμα συγκέντρωσης, να μπορούσε έστω και από… σπόντα να πάρει ένα ματς, που έχει χαρακτηριστεί μισή κατηγορία.
Για να καταλάβετε λίγο σε πόσο οριακό σημείο είναι ο Απόλλωνας αυτή τη στιγμή, οι ”μελανόλευκοι” αν θέλουν να έχουν ελπίδες σωτηρίας, δεν πρέπει να διορθώσουν μερικά από τα παραπάνω. Πρέπει να διορθώσουν ΟΛΑ τα παραπάνω. Αλλά αν ήξερε κανείς τι συνθήκες επικρατούν σε μια απλή προπόνηση στην Περιβόλα, θα καταλάβαινε πως πιο πιθανό είναι τα 6 τρανταχτά ”μαύρα” σημεία να γίνουν 10 και 20, παρά να εξαλειφθούν ή να μειωθούν. Αλλά αυτά είναι ”τροφή” για μια μελλοντική WEAK SIDE.
Y.γ: Όταν ένας οργανισμός δεν σέβεται τον κόσμο του και τον κοροϊδεύει με αυτό τον τρόπο, η ”γιούχα” είναι απαραίτητη. Και ίσως να άργησε αρκετά κιόλας να έρθει, γιατί πλέον πολύ φοβάμαι πως το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω…
